Lachen, gieren, brullen

Lachen, gieren, brullen

Ik geniet nog na van het volgende moment:

Op een avond na het avondeten stelde de jongste voor om een spelletje te spelen en kwam onmiddellijk op de proppen met een voorstel: een voelspelletje. Terwijl één van ons naar de aanpalende kamer werd verbannen, zochten de andere twee een voorwerp en stopten dit in een doos met twee gaten aan de zijkant. Dit gedaan, mocht nummer één terugkomen en moest die persoon dan raden wat er in de doos zat door de handen in de gaten te steken en zo te voelen.
Daarna gooiden we het over een andere boeg: geblinddoekt proeven.

Wel, we hebben gelachen! Ik voelde me terug in de jeugdbeweging!
Mijn vriend die in de woonkamer zat, heeft ons bewust laten doen.  Al dat lachen en gieren en onnozel doen: Hij moet gedacht hebben dat we zot werden. Moet toch kunnen hé!

Prioriteiten stellen en creativiteit de vrije loop laten

Waarom heb ik extra genoten?

Wel, meestal kruipen ze na het avondeten in de zetel en is ieder met zijn eigen wereldje bezig. De oudste hebben we nog wel een beetje moeten overhalen om mee te doen. Uiteindelijk heeft hij evenveel gelachen en plezier gemaakt als ik. Hij besefte gelukkig waar hij op dat moment het meeste plezier mee zou beleven: alleen in een hoekje en het zoveelste filmpje bekijken of onnozel doen met moeder en broer en de zotste dingen uithalen.

De creativiteit kwam zo spontaan naar boven. Dat kon ik écht appreciëren. Het was ook telkens zoeken naar nieuwe voorwerpen of etenswaren. En onszelf afvragend: “Zou hij/zij ermee kunnen lachen?”

Tijd maken voor spontaniteit

Kan jij hier ook tijd voor maken? Of betrap je jezelf erop dat je makkelijk zegt tegen je kinderen of vrienden: “Ik heb nu geen tijd”?
Soms is 5 minuten al genoeg. Het moet geen úren duren.
Stel je je prioriteiten zodat je er later nog van nageniet?

De dingen die spontaan gebeuren….dat geeft je energie!

Ik hoop dat er in jouw drukke agenda nog plaats is voor spontaniteit!

Mijmeringen over het voorbije weekend …

Mijmeringen over het voorbije weekend …

Een vervolg op de vorige blog “Als vanzelf” mag natuurlijk niet ontbreken.
Daarin sloot ik af met de zin: “Als de aanwezigen zo genieten van de werken als ik genoten heb tijdens het uitwerken van de tentoonstelling dan is mijn missie geslaagd!”

Wel… de tentoonstelling vond het afgelopen weekend plaats. Ik mag wel zeggen dat mijn missie zeker en vast geslaagd is.

Mensen die deze gelegenheid aangrijpen om samen af te spreken, nieuwe ontmoetingen, onverwachte ontmoetingen, warme gesprekken, nostalgische gesprekken, respect, dankbaarheid, verwondering, voldoening, …. Dit vat het zowat allemaal samen.

Door dit allemaal te organiseren heb ik ook iets over mezelf geleerd:

* Gewoon doen en niet te veel nadenken. Doen wat goed voelt. Niet wakker liggen van de reacties van anderen. Als je zelf voldoening ervaart, is het oké.
* Ik geniet van mensen samen te brengen. In een gemoedelijke sfeer. Anderen te leren kennen en nieuwsgierig te zijn naar hun verhaal.
* Het organiseren op zich: flyers maken, ermee naar buiten komen, zaal regelen, werklijst maken, … Wat presenteer ik? Hoe presenteer ik het? Wat heb ik allemaal nodig? Niets was me te veel. Ik ervaarde een gevoel van flow. Záaaalig!

Het minder leuke was natuurlijk het opruimen terwijl je doodmoe bent en zere voeten hebt. Gelukkig had ik mijn steun en toeverlaat aan mijn zijde.

Maar alles is goed verlopen en ik kijk met een zeer tevreden blik terug op het weekend.

Wanneer ervaar jij het gevoel van flow? In welk moment of in welke taak kan je helemaal opgaan, vergeet je de tijd, ervaar je voldoening? Bij welke activiteit kan je je concentreren en zie je een uitdaging?

Sta er eens bij stil, zoals ik.  Misschien moeten we meer van die momenten creëren!