Bij het schrijven van mijn vorige bericht stootte ik twee keer op het woord ‘onmiddellijk’.
Bij dit woord komen er herinneringen aan de lagere school naar boven waardoor ik nooit meer twijfel met hoeveel d’s en hoeveel l-len je dit schrijft!

Wekelijks werd onze schrijfvaardigheid getest door het afnemen van een dictee.  Hieraan was een beloning verbonden. De leerling die de minste fouten schreef, kreeg op het einde van het schooljaar een verrassing.
Het laatste dictee was spannend: het ging tussen mij en een medeleerling. Ik weet nog wie mijn ‘tegenstander’ was. (Ik noem geen namen omwille van de privacy) Wie zou het halen en de verrassing in de wacht slepen?

Toen kwam het woord ‘onmiddellijk’…..

Ik twijfelde: hoeveel d’s en één of twee l-len? Ik weet niet meer hoe ik het uiteindelijk geschreven heb maar ik schreef het verkeerd.

Ook al is het me altijd bijgebleven: Het was mijn tegenstander gegund.
Hierdoor zal ik het woord onmiddellijk nooit meer foutief schrijven!

Zo zie je maar…. uit fouten kan je leren!

Heb jij nog zo’n herinnering waaruit je lessen hebt getrokken? Laat het me gerust weten.
Wil je weten in welke context ik het woord ‘onmiddellijk’ voorheen gebruikte?
Lees mijn vorige bericht!