Kijk af en toe omhoog/anders dan zie je nieuwe dingen

En toen zorgde de eekhoorn voor inspiratie…


Met de stralende zon vandaag kon ik niet anders dan mijn dag beginnen met een boswandeling.


Zalig:
de ontluikende bloempjes,
het gefluit van de vogels,
het getok van de spechten,
geen mens te bekennen.


En ja, dan kijk ik rond.Zelfs omhoog😊
Daar zag ik een enthousiaste eekhoorn van tak naar tak springen.
Effe halt houden om dit speelse tafereel te bekijken.


Knabbelen aan één of andere boomvrucht en de rest naar beneden smijten.
Grappig om te zien.


Had ik mijn blik gewoon op het bospad gericht en niet naar boven gekeken dan had ik dit schouwspel niet ervaren.
Dan had ik toch een mooi moment laten varen.

Dit kan je op allerlei vlakken toepassen:
hou een open blik,
kijk naar kansen,
ga op zoek naar ervaringen,
onderzoek wat ze met je doen
en besluit dan of het de moeite waard is of niet.

En veel vakantiedagen…

En veel vakantiedagen…

Onderstaande anekdote en bijgaande uitspraak hoorde ik op de proclamatie van mijn afgestudeerde zoon en ik dacht: OMG!

Mijn zoon begint aan een nieuw hoofdstuk: verder studeren.
Tijdens de proclamatie passeren de leerkrachten en informeren geïnteresseerd naar zijn studeerplannen.

Zijn eerste antwoord is: “Ik weet het nog niet”.
Na verwondering en een beetje aandringen, zegt hij: “Misschien bio-chemie”.

Waarop de leerkracht zegt: “Daar zit wel toekomst in.”
En de andere persoon, wiens identiteit ik uit discretie achterwege laat, bemerkt: “Ja, en veel vakantiedagen tijdens je job.”

OMG😱

Nou breekt mijn klomp!

Ik ben van mening dat je die weg inslaat die je interesseert. Een weg waarbij je je talenten volop kan benutten. Een weg waarbij je de mogelijkheid hebt om bij te leren en nieuwe uitdagingen aan te gaan.

Ga je écht keuzes maken op basis van het aantal verlofdagen, een auto, een laptop?
Ieder staat vrij…

Naar mijn mening zal je nooit gelukkig worden als je zo gefixeerd bent op materiële zaken en status.

Ga voor ervaringen, zoek de motivatie bij jezelf en dan volgt de rest!

Succes aan alle studenten en iedereen die een nieuwe weg inslaat.

 

En ik zei ‘nee’…

En ik zei ‘nee’…

En ik zei ‘nee’…

 

Ik had een kennismakingsgesprek met een gedreven ondernemer die op zoek is naar een VA.

Hij schetste het takenpakket, de workload en de verwachtingen.
Heel duidelijk….love it!

Ik luisterde, stelde vragen en voelde…

Mails opvolgen was één van de taken.
Daar word ik niet blij en enthousiast van. Ik voelde het niet opborrelen.

 

Dus… ik bedankte vriendelijk…en zei dus nee tegen een opdracht.

Niet makkelijk voor iemand die anderen altijd maar wil helpen en niemand wil teleurstellen.

En toch deed ik het…
Ik ben er immers van overtuigd dat je andere ondernemers het beste kan helpen met taken over te nemen waarvan je zelf blij wordt. 

Uiteindelijk heb ik toch mijn steentje kunnen bijdragen.
In mijn netwerk zit een VA die wel enthousiast is over mailbeheer. Met plezier gaf ik haar naam door. Dus uiteindelijk heb ik toch een beetje kunnen helpen.

 

En hopelijk maak ik op die manier 2 mensen blij.

 

 

En opeens weet ik het…

En opeens weet ik het…

En opeens weet ik het…
 
 
Ik vertoef keigraag in de bossen.
Die geur…
de geluiden….
de kleuren…
 
En vooràl de kleuren…
de afwisseling: groen, geel, bruin, oranje, …
Mee met de seizoenen…
mee met de natuur…
 
 
Ik wist eigenlijk niet van waar die aantrekkingskracht kwam…
Opeens tijdens een visualisatie-oefening wist ik het:
 
Het is de afwisseling.
 
Ook in mijn werk en mijn dagelijkse leven hou ik van afwisseling.
De routine af en toe doorbreken…zalig!
 
En afwisseling heb ik zeker in mijn job:
 
*online trainingen maken
*teksten schrijven
*teksten nalezen
*powerpoints opkuisen
*facturatie
*dossiers opvolgen
*mee nadenken en brainstormen
*….
 
 
Als dat geen afwisseling is….
 
 
 
afwisseling, natuur
Laat mij maar spelen…

Laat mij maar spelen…

Januari…

En overal duikt het weer op…

Wat zijn je voornemens voor dit jaar?
Welke doelen wil je behalen?

 

Ik doe niet aan voornemens…

En doelen dat klinkt bij mij als moeten… moeten… moeten

En daar ben ik precies allergisch voor…😂

 

Ik heb het dit jaar anders opgelost…

 

Ik geef 2021 een thema samengevat in 1 woord:

 

SPELEN

 

Ja, dat ga ik doen!

2020 eindigde al met nieuwe uitdagingen en dat zet ik graag verder in 2021.

Nieuwe uitdagingen aangaan, experimenteren, uitproberen…

en al spelend voelen wat bij me past….

en van daaruit beslissingen nemen.
Op elk vlak in mijn leven…

 

Klinkt al leuk hé!

Klinkt bij mij veel minder zwaar dan doelen stellen…

 

Doe jij mee?

Welk woord komt er bij jou naar boven?

 

spelen
Bovenop de berg, weg van de buitenwereld…

Bovenop de berg, weg van de buitenwereld…

Deze zomer vertoefde ik een week bovenop een berg, weg van de buitenwereld, gewoon om met mezelf bezig te zijn.
Samen met gelijkgestemden, op zoek naar hetzelfde…

Zalige setting
Zalige week

 

Ik kan er veel over schrijven maar waar ik het vooral over wil hebben, is die avond… een klim…

We gingen eten in een plaatselijke pizzeria beneden in het stadje. Te voet naar beneden… redelijk steil.
Weet je wel, zo steil dat als je zou beginnen lopen, je je benen niet meer kan volgen…

Dus de heenweg was easy…

Voor de terugweg kon je kiezen…met de  auto of te voet…
Ik wilde gewoon te voet…daar was geen twijfel mogelijk…

 

De twijfel lag bij het feit: “Kan ik dit wel?”

Ik… met een belabberde conditie. (nooit gehad – zelfs niet als ik sportte)
Zo steil en toch over een serieuze afstand. (Ik ben slecht in het schatten van afstanden – zal het eens navragen)

 

Maar ik zou het doen…op mijn tempo.

Van in het begin, concentreerde ik me op mijn ademhaling en hield ik me een beetje afzijdig van de gesprekken.  Want ja, ik wilde de eindmeet wel halen en inspanning en praten tegelijk….

Een medereizigster, met kiloméeeeeters meer stapervaring dan ik, had al meteen in de mot dat ik het verkeerd aanpakte en was zo vriendelijk me tips te geven:  kleine stapjes en blijven gaan!

Zo geraakte ik uiteindelijk samen met de groep boven en bleek de weg veel korter dan aan de start.

 

Ik was zó blij dat het me gelukt was!
Ik was trots op mezelf dat ik het gedaan had en niet voor de makkelijke weg gekozen had…

Was ik toen niet zo bezweet, dan had ik mijn tipgeefster een dikke knuffel gegeven want ja, ik was haar dankbaar…

 

Deze ervaring kwam vorige week in me op.

Ik had een moeilijkere periode achter de rug.

Een periode van twijfel…
een periode van ongeduld…

 

Niet alleen op die berg maar ook op professioneel vlak kom ik gelijkaardige zaken tegen:

Uitdagingen die ik niet uit de weg wil gaan.
Tips die ik graag ter harte neem.
Kleine stappen die ik zet….op mijn eigen tempo.
Trots op mezelf … denkend aan de weg ik al afgelegd heb.

 

Met die gedachte gaan we weer een stapje verder…

 

Herken jij dit ook?

 

Als ik het kan, kan jij het ook!