Groeien en laten groeien

Groeien en laten groeien

Ik moet mezelf intomen als….

mijn zonen een creatieve opdracht hebben voor school.

Telkens mijn zonen een opdracht hebben voor school waarbij ze op een creatieve manier iets moeten maken in Powerpoint of Word, beginnen mijn vingers te kriebelen.

Ik moet me intomen om het niet voor hen te doen…
Ik zou er zo invliegen.
Maar ja, zo help ik ze niet natuurlijk. Ze moeten het zelf doen om het te leren. We brainstormen meestal wel samen. Op die manier help ik ze dan toch een beetje.

Als ondernemer kan je natuurlijk niet alles leren. Je houdt je het liefste bezig met zaken die je leuk vindt.

Maar wat als het vormgeven van documenten of lesmateriaal nu juist niet onder de leuke taken valt?

Hoe zou je je voelen als ik zeg dat je het niet zelf hoeft te doen?

Ik kan me voorstellen dat dit een echte opluchting is. Deze taken zijn heel makkelijk uit te besteden.

Minder tijd achter de computer, waardoor je meer tijd hebt om je klanten te dienen.
Meer energie voor leuke taken of vrijetijdsbesteding.
Klinkt toch goed hé!

Waar wacht je nog op?
Contacteer me via els@focus-together.be  voor een vrijblijvend gesprek.

Wat is het ergste dat er kan gebeuren?

Wat is het ergste dat er kan gebeuren?

Wat is het ergste dat er kan gebeuren?

Ik liep al maanden met een idee rond…
Ik stond op het punt om actie te ondernemen maar telkens weer die twijfel…. de weerstand….de stemmetjes….

Tot er opeens een vraag in me opkwam:

Wat is het ergste dat er kan gebeuren als ik voorbij die weerstand ga?

Ik begon te schrijven…noteerde alles wat in me opkwam.

Het resultaat zie je in de foto.

Ik kwam tot de conclusie:
*eigenlijk valt dat best wel mee
*niks dan positief
*waarom die twijfel?
*waar maak ik me nu druk om?

DUS:
Ik nam actie…

Niet enkel wat betreft dat idee waarmee ik al maanden rondliep…
Maar ook wat betreft:
* dat telefoontje dat ik steeds maar uitstelde
* het uitvoeren van opdrachten naar aanleiding van een training

En ik kan je zeggen: het voelt goed!

Herken je ook dat gevoel van weerstand en twijfel?
Doe ook eens zo’n oefening…. je kan er alleen maar beter van worden!

Succes…
Ik wens je dat goede gevoel ook toe!

Veld van mogelijkheden

Veld van mogelijkheden

Loop jij mee met de stroom of kijk je naar het veld van mogelijkheden?

Het is de tijd van de communiefeesten en lentefeesten …

Loop jij mee met de stroom en ga jij ook all-in om er een mooie dag van te maken?
All-in betekent hier:
*Dure kledij dat je kind maar éénmaal draagt
*Springkasteel
*Chique traiteur met bediening
*Mooie kaartjes en gadgets als aandenken voor de gasten
*…

Nu… ik kan je hierin zeker volgen, hoor. Het is een speciaal moment in het leven van je kind: een nieuwe periode breekt aan: je kind wordt groot!

Bij de plechtige communie is het toch een tikkeltje specialer dan bij de eerste communie, hé.
Echt een nieuwe stap….van lagere school naar middelbaar….naar zelfstandigheid!

Zo’n nieuwe stap kan je zeker niet verloren laten gaan!

De manier waarop, kies je natuurlijk zelf – samen met je kind!

Wij hebben er destijds een diplomafeest van gemaakt.

Alle klasgenootjes werden uitgenodigd. Want ja, de groep waarmee ze zes jaar of langer dagelijks samen hadden doorgebracht, zou nu uiteen vallen.

Geen dure kledij. Misschien een mooi hemdje dat hij nog kon afdragen.
Geen springkasteel. Gewoon een bal, een kubb spel en een zwembad. Dat zwembad was inderdaad een gelukstreffer voor jong geweld en voor mij (pret gegarandeerd)!
Geen dure traiteur. Gewoon versnaperingen, chips, frisdrank en een hotdog. Wat hebben jongeren nu nog meer nodig?
Geen mooie kaartjes en gadgets die toch maar in de vuilbak belanden. Hoogstens een groepsfoto om achteraf door te sturen aan allen die er waren. Dat is toch de mooiste herinnering die je kan meegeven!

En…dat iedereen heeft genoten! Dat gaf me zoveel voldoening!

Hoe zit het met je ondernemerschap?
Loop jij mee met de stroom of kijk je naar het veld van mogelijkheden waardoor je dicht bij jezelf blijft?