Als vanzelf …

Als vanzelf …

Ineens past alles in elkaar…
Raar hoe sommige dingen vanzelf lopen.

Neem nu de voorbereidingen voor de tentoonstelling waarover ik het in een eerdere blog had. De tentoonstelling als eerbetoon aan mijn broer. 
Nadat ik besloten had om dit te organiseren, moest ik eerst op zoek naar een geschikte zaal. Via een kleine omweg, kwam ik bij ‘t Werkhuys en de koepelzaal terecht. Lang moest ik er niet over nadenken. Ik weet niet meer waarom maar ik vermoedde dat hij daar op die plek ook ging tekenen.  Later is mijn vermoeden dan ook bevestigd.

Een geschikte datum vastleggen, was ook snel geregeld.  Op mijn vraag welke data in het najaar nog beschikbaar waren, kreeg ik het antwoord: “Het weekend van 6 oktober.”
Wel, beter kon niet: 1 jaar na het overlijden. (Hiermee wil ik dit niet bekijken als een herdenking maar als een eerbetoon. Naar mijn gevoel, twee verschillende manieren van kijken.)

Plaats en datum had ik. Dus kon ik eindelijk aan de slag met een flyer of uitnodiging. Zal ik werken met een foto of al een tipje van de sluier oplichten door een collage van enkele werken?

Hoe ga ik het naar buiten brengen? Tot wie ga ik me richten?
Welke werken moet ik nu kiezen? Een deel van de werken was al ingekaderd.  Hiervan vond ik dan ook nog eens een prijslijst. Tof en geruststellend vond ik dat, te weten welke waarde Bart zelf aan zijn werken geeft.

Dan, het inkaderen.  Om in lijn te liggen met de reeds ingekaderde werken, stelde ik me de vraag waar hij zijn kaders haalde. Ik had nog één ongebruikte kader gevonden. Opeens kreeg ik een ingeving: even het nummer van de barcode ingeven en voilà, winkel gevonden!

Tijdens al die voorbereidingen, vond ik op zijn computer voorbereidende files in verband met het organiseren van een tentoonstelling. Weer een geruststelling: “Ik ben goed bezig. Het is wat hij wou.”

Het moeilijke stuk is zijn veelzijdigheid laten zien. Hij tekende niet alleen maar ook bodypaint, beeldjes maken, fotograferen, … behoorden tot zijn vaardigheden. Dit is niet allemaal even makkelijk te tonen natuurlijk.

Man, man, zoveel beslissingen maar ik verschiet er eigenlijk van dat dit alles bijna als vanzelf loopt. Ik laat mijn creativiteit de vrije loop, denk niet te veel na en volg gewoon mijn gevoel! Zalig!
Je zou bijna gaan denken dat het ingefluisterd wordt!

De voorbereidingen zijn bijna rond. Als de aanwezigen zo genieten van de werken als ik genoten heb tijdens het uitwerken van de tentoonstelling dan is mijn missie geslaagd!

Zo herkenbaar … twijfels, verlangens, zoekende zijn

Zo herkenbaar … twijfels, verlangens, zoekende zijn

Het is soms moeilijk om je ideeën te delen met anderen. Als je weet dat bepaalde personen je niet gaan steunen en enkel maar rampscenario’s gaan beschrijven als ze horen van je plannen dan verzwijg je dit voor hen. Wat een gemis dat je niet jezelf kan zijn op dat moment. Een gemiste kans ook voor die andere persoon die denkt dat hij/zij je kent….

MAAR..

Vorige week had ik het genoegen om met gelijkgestemden samen te zitten.  En dat deed deugd….

Ik volg een traject voor ondernemers en ondernemende zielen: mannen en vrouwen die voelen dat ze meer in hun mars hebben, die weten wat het is wat hen gelukkig maakt, die hun passie willen volgen. Het raakt me dat het zó herkenbaar is: “Ik wil dit …. maar hoe pak ik dat aan….; Wat dan als ….”  Zo veel twijfels in één ruimte. Iedereen die zoekende is …
En tegelijkertijd zoveel kracht, verlangens.

We moeten elkaar hierin steunen.
We kunnen elkaar aanvullen: de ene zijn zwakte is het talent van de andere.
We kunnen elkaar aanmoedigen en motiveren: de ene heeft een dip en we sleuren elkaar er terug door.
We delen onze ideeën. Als je vastloopt op een idee, ziet de ander misschien mogelijkheden waarbij je zelf nog niet hebt stilgestaan.

Leren van elkaar, verbinding gebaseerd op respect en veiligheid.
Mooi om te zien, mooi om te voelen.

Gekozen… en geen weg terug?

Gekozen… en geen weg terug?

Vroeger handelde ik altijd volgens het volgende principe: “Een bepaalde keuze maak je voor het leven”. Hiermee bedoel ik:
Als ik met een nieuwe job startte, ging ik ervan uit dat ik altijd voor hetzelfde bedrijf zou werken. Allé, ik dacht er gewoon niet over na en stond daar niet echt bij stil dat ik misschien wel uitgekeken zou raken op de job, het bedrijf.
Ander voorbeeld: een huis…dat koop je toch voor de rest van je leven? In mijn omgeving zag ik jonge mensen een huis kopen, met hart en ziel renoveren en naar hun goesting maken en dan jaren later terug verkopen.
Dat begreep ik gewoon niet. Misschien was ik op dat moment een beetje van de oude stempel. Misschien had ik moeite met afscheid nemen van bekende, vertrouwde situaties.

Ondertussen heb ik al zoveel ‘shit’ over me heen gekregen dat ik wel begin na te denken over ‘keuzes’ die ik gemaakt heb. Keuzes tussen ‘ ‘ want het waren niet altijd keuzes die ikzelf maakte – maar dat zie je pas achteraf als je er vanop een afstand naar kan kijken. Ik begin stil te staan en me vragen te stellen waarom bepaalde dingen me zijn overkomen.
En amai, het was een mooi leerproces. Ik luister nu ontzettend veel naar mijn gevoel. Ik zet mezelf voorop – probeer dit toch – in plaats van altijd te handelen naar de verwachtingen van anderen. Ik laat me niet meer leiden door de gedachten van anderen. Ik doe wat goed voelt en ben nu mezelf. Zo’n verschil met enkele jaren geleden! Je hoort dikwijls zeggen: “Je komt er sterker uit!”. “Yéah, right”, dacht ik dan altijd. Maar ik kan nu bevestigen: het is effectief zo!

Ik besef nu ook dat niet alles voor eeuwig is. Je relaties veranderen. Mensen komen en gaan.  Voel je je niet gelukkig in je huidige situatie: doe er dan wat aan! Kies zelf waar je je energie in steekt!

Zo ook voor je bedrijf: steek je energie in je passie, in de reden waarom je je bedrijf gestart bent. De energieslurpende taken kan je best aan iemand anders overlaten. Je bedrijf groeit hierdoor en naast je bedrijf, hou je dan nog energie over voor je hobby, je familie, je vrienden!  

Werk samen met Focus Together en het wordt mogelijk! Hoe? Neem contact met me op voor een vrijblijvend gesprek waarin we nagaan waar je ondersteuning kan gebruiken. Na overleg maken we de nodige afspraken en ga ik aan de slag.

Bang voor het onbekende

Bang voor het onbekende

De eerste week van het nieuwe schooljaar zit er op!
Als je kleine kinderen hebt, kreeg je misschien de ene vraag na de andere in de aanloop naar één september: Gaan er veel kindjes in mijn klas zitten?  Je gaat toch op tijd aan de schoolpoort staan, hé? Gaat Janneke er ook terug zijn? Is de juf een lieve? Waar moet ik dan ‘s middags eten?
Ze willen zich een beeld kunnen vormen van wat er komen gaat…Angst en onzekerheid klinken door…

Als ouder vind je het ook best spannend en probeer je de vragen zo goed mogelijk te beantwoorden en moedig je je kind aan.
Na een vermoeiende schooldag komen ze thuis…
En….in het beste geval zijn ze super enthousiast! Vertellen honderduit! Hebben al vrienden gemaakt.
Zo zie je maar: soms heeft een klein hartje wat aanmoediging nodig!

Als volwassene herken je dit zeker ook. Je hebt je ingeschreven voor een lezing, cursus of je bent uitgenodigd voor een feestje waar je niet veel volk kent. Je gaat ernaar toe, een beetje met tegenzin, onzeker, je weet niet goed wat te verwachten. Uiteindelijk keer je terug naar huis met een goed en tevreden gevoel, denkend aan dat interessante gesprek, de nuttige informatie die je meekreeg, de leuke mensen die je ontmoette.

Zo ook in je bedrijf: angst en onzekerheid steken ongetwijfeld de kop op.
Je beseft dat je wel wat hulp kan gebruiken. Het zou je leven zoveel makkelijker, rustiger maken. Toch voel je enige tegenkanting: “Ik ga mijn zaken toch niet open en bloot leggen voor een wildvreemde, zeker.”
Groot gelijk! Je bepaalt zélf wat je wil delen, wat je uit handen wil geven. Een goede en open communicatie is wel belangrijk. Om kwalitatief werk af te leveren, heeft degene die met je gaat samenwerken ook een duidelijk beeld nodig van jouw bedrijf.
Je moet de tijd nemen om elkaar te leren kennen. En enkel als er een ‘klik’ is, kan er een mooie samenwerking uit voort komen.
Je moet de angst en onzekerheid overwinnen, zoals de kinderen, en uiteindelijk ga je je afvragen waarom je niet eerder die stap gezet hebt!

Ieder zijn eigen talenten

Ieder zijn eigen talenten

Dan mag je nog iemand zijn die nergens een drama van maakt, allicht heb je wel eens een moment van irritaties.
Wel, vanmorgen waren het …..de vliegen in de keuken die me ergerden.

Als het goed weer is, laat ik graag de achterdeur openstaan zodat de natuur binnenkomt: het geluid van de vogels, schapen, ganzen, …. zálig. De radio gaat dan ook zeker en vast uit!

Sinds enkele maanden mogen de katten ook buiten. Ik gun ze dan de vrijheid om in en uit te lopen langs de achterdeur zoals het hen uitkomt.
Ondanks linten (of hoe noem je dat) aan de deur en vliegenstickers op de ramen, heb ik veel vliegen in huis.

Onze vorige poes, Bobbie, loste dat probleem vanzelf op: hij jaagde achter de vliegen. Nu heb ik twee katten maar die maken zich niet druk!
Gevolg van die ongevraagde bezoekers: zwarte vlekjes op mijn witte keukenkasten.  Dus ik regelmatig: kasten kuisen!

Vanmorgen werd ik er nerveus van. (Ja, soms stapelt het zich op en ‘boem’.) Ik heb dan toch maar die ouderwetse vliegenklopper van onder uit de kast gehaald en ik erachter aan…. Ik was vergeten dat zo’n ding goed werkt en snel gaat ook! In een mum van tijd een stuk of 10 vliegen. Ja, ik heb ze geteld.
Terwijl ik dit schrijf, ligt de vliegenklopper trouwens binnen handbereik.


Zo zie je maar, ieder zijn talent en karakter: de ene kat een jager, de andere niet; snel geërgerd of niet.
Wat de ene persoon energie geeft, slorpt het bij de andere persoon alle energie op.

Als er iets is dat je irritatie geeft, doe je er dan iets aan of laat je het aanslepen?
Ben je als ondernemer volop bezig met je talent en je passie of ben je vooral bezig met die ongevraagde bijzaken die toch ook hoognodig zijn en je ergeren? Bijzaken die je energie vragen. Energie die je liever aanwendt om je talenten te ontwikkelen.
Hoe zou het voelen om meer energie over te houden die je dan kan aanwenden om met je talent, passie bezig te zijn?
Misschien iets om even bij stil te staan.