Bedrijfsgroei

Bedrijfsgroei

Met het warme weer van de voorbije weken, komen ook de kleedjes, topjes en de shortjes nog eens uit de kast.
Omdat we tijdens onze vakantie toch ook sportieve activiteiten gepland hadden, zoals hoogteparcours en mountainbiken ging ik op zoek naar de shortjes. Ik vond nog een leuk shortje dat ik al jaren geleden gekocht heb.  De voorbije jaren heb ik afgerekend met heel veel stressmomenten dus … de kilo’s zijn erbij gekomen. Spannend dus als ik nog eens dat shortje bovenhaal.
Vorig jaar paste het nog maar dit jaar was ik ervan overtuigd dat het me niet meer zou lukken.  Het grappige is: volgens het etiket is het een maatje 36 maar ik kan me niet herinneren dat ik ooit maatje 36 had.  Maar ja, het is het idee, hé en daar word ik telkens weer vrolijk van.

Past het nog?

Ik dus met een klein hartje…
En raar maar waar … de broek past me nog!  Ik weet niet wat het is met deze broek maar die groeit precies met me mee! Andere broeken van dezelfde stof krijg ik allang niet meer aan. Wel een zálig gevoel natuurlijk, dat maatje 36 ?.

Nu de vraag aan de ondernemers onder jullie: groeit je bedrijf ook mee met de veranderende maatschappij? Werk je nog net als vroeger of maak je gebruik van de nieuwste tools om te communiceren met je klanten en taken door te geven aan je collega’s? Heb je het gevoel dat je efficiënter kan werken maar weet je niet hoe? Doe je nog steeds alle ondersteunende taken zelf terwijl je eigenlijk met je passie bezig wil zijn?
Neem vrijblijvend contact met me op. Door samen te brainstormen, kan je bedrijf groeien!

Keuzes maken

Keuzes maken

Naar aanleiding van mijn 40ste verjaardag (ondertussen al een jaar geleden) had ik  een bongobon voor een overnachting voor 2 personen cadeau gekregen.
Ik was hier heel blij mee want ik trek er graag op uit met mijn 2 zonen om hen een stukje van de wereld te laten zien. Nu … een bongobon voor 2 personen met 3 gebruiken? Hoe pakte ik dit aan? Een familiekamer vind je niet in elk hotel. Misschien een éénpersoonskamer bij boeken…
Met als gevolg … er ging toch wel een jaartje over vooraleer ik een besluit nam hoe deze bon te gebruiken.

Ondertussen had ik hem ook al aan mijn vriend laten zien en gevraagd welk hotel hij eventueel zou uitkiezen. Reisgraag als hij is, had hij snel zijn keuze gemaakt.  Toch voelde het niet oké voor mij om te reserveren voor ons tweetjes. Ik wilde dit immers met mijn kinderen delen want zij komen tenslotte op de eerste plaats.

Apenheul

Het waren uiteindelijk de kinderen die me op een idee brachten. Ze wilden nog eens naar Apenheul in Nederland.  Daar was ik jaren geleden ook al eens met hen naartoe geweest. Ze hadden daar  zo’n leuke herinneringen aan overgehouden dat ze er nogmaals naartoe wilden. Omdat het toch al snel 2 uur enkel rijden is, kreeg ik het idee om een hotel in de buurt te zoeken….met de bongobon.  En jawel, het was snel gevonden. Voor de kinderen was het oké zolang er maar een zwembad in het hotel zou zijn. En….dat was het geval. Surplus, er was nog een familiekamer beschikbaar op de gewenste data.
De kinderen vroegen zelf of mijn vriend mee zou gaan. Zo gezegd, zo gedaan!

Dus …iedereen tevreden:
– Ik tevreden dat ik dit met iedereen die me lief is, kon delen.
– De kinderen tevreden dat ze naar Apenheul gingen en konden zwemmen.
– Mijn vriend tevreden dat hij meekon en de stress van het werk even achter zich kon laten.

Het werden twee mooie dagen.  De omgeving was zo mooi en veelzijdig dat ik er zeker nog eens op fietsweekend wil.

Ken je ook dat gevoel dat je iedereen tevreden wil stellen?  Je familie trekt aan je mouw om leuke dingen te doen terwijl je eigenlijk die administratieve taken van je bedrijf nog moet verwerken. Je zit echt tussen twee vuren. Hoe zou het voelen moest je de twee kunnen combineren? Onbezorgd met je familie op stap terwijl de administratie van je bedrijf voor je gedaan wordt! Denk erover na en neem gerust vrijblijvend contact met me op.

Opruimen

Opruimen

Ik ben iemand die moeilijk dingen kan wegdoen want….”het zou nog wel eens van pas kunnen komen”. Zoals ik veel trekjes van mijn vader heb, zo is dit er ééntje van.

Van tijd tot tijd krijg ik dan toch eens de kriebels van al die spulletjes-die-nog-wel-eens-van-pas-zouden-kunnen-komen. Dan voel ik écht: “‘t is de moment om te beginnen rommelen”.  Ik weet dan dat als ik nù geen actie neem, het er niet direct meer zal van komen. Dan zal het pas voor de volgende opruim-aanval zijn.

Zo heb ik afgelopen maanden vier volle vuilzakken kledij naar de container gedaan (zowel van mij als van mijn kinderen). Ik vond dat van mezelf toch wel een prestatie.  

Toen ik gisteren met de grote kuis bezig was, heb ik mijn kinderen aan het werk gezet: de rommellade in de keuken uitkuisen.  In deze lade verdwenen kleine speelgoedjes van bijvoorbeeld kindersurprise of andere dingen waar ik niet onmiddellijk een geschikte plaats voor kon verzinnen.  Ook artikels met interessante weetjes belandden in die lade.

Nu…de speelgoedjes zijn in een doos naar de kamer van mijn jongste zoon verhuisd.  Hij heeft immers het familietrekje overgenomen?. De artikels: allemaal de prullenmand in met de gedachte: “als ik iets moet weten, zoek ik het toch op het internet”.

Zo heb ik jaren mijn email account laten ‘overlopen’. Ik zou dat ene bericht misschien nog wel eens nodig kunnen hebben. Ondertussen speel ik kort op de bal en delete ik wekelijks al die reclame en onnodige berichten.  De berichten die ik nodig heb, sleep ik naar mapjes. Ik heb me afgemeld van die verschillende nieuwsbrieven. Meestal volg ik die bepaalde persoon toch ook al op facebook en lees ik het bericht daar wel. Mijn recent aangemaakte inbox voor Focus Together kuis ik ook wekelijks.

Herken je dit? Laat je persoonlijke of bedrijfsgerelateerde verhaal achter. Ik hoor het graag….

De moeilijke weg

De moeilijke weg

Ik zie de kleine poes alle moeite van de wereld doen om op de beschutting van de tuin te klauteren. Al hangend met de voorpoten op de rand probeert ze ook met de achterpoten grip te krijgen op het glibberige hout. Ze zet door en even later balanceert ze op de rand van de beschutting.

Zo zie je maar, een portie doorzettingsvermogen kan je brengen waar je wil.

Ik herken mezelf in die balancerende poes: de moeilijke weg kiezen. Ik zou kunnen solliciteren naar administratieve jobs… Maar nee, ik wil iets van mezelf opstarten – in combinatie met een nieuwe job als rij-instructeur. Waarom? Door mijn leergierigheid heb ik nood aan uitdaging en afwisseling. In mijn jobs wil ik me ook nuttig voelen. Niet gewoon naar kantoor gaan en daar de dag doorbrengen van 9u tot 17u of er nu werk is of niet.

Loopt deze weg altijd van een leien dakje? Nee, zeker niet! Het heeft me al veel stress en ja, ook tranen bezorgd. Gelukkig kan ik dan op de mensen rondom mij rekenen om me uit die dip te halen!

Heb jij soms een dip met je bedrijf? Zet je dan door of zet je dat idee dat niet onmiddellijk lukt aan de kant? Heb je dan iemand waarmee je naar oplossingen kan zoeken? Iemand die je motiveert en aanmoedigt om niet op te geven? Heb je nood aan iemand die het probleem eens vanop een afstand bekijkt?

Kijk zeker verder op mijn website!