Feestjes organiseren

Feestjes organiseren

Afgelopen maand heb ik twee feestjes georganiseerd: een familiefeest en de seizoensafsluiter voor de voetbalploeg van mijn jongste zoon.
Ik hou van feestjes: samenbrengen van mensen, blije gezichten, diepgaande en minder diepgaande gesprekken voeren, ….

Nu…ik had die feestjes even goed alleen kunnen organiseren want ik doe dat echt wel graag. Maar omdat ik van het standpunt was dat het niet mijn maar ons feest was, heb ik telkens de hulp ingeroepen van de groep. De taken werden verdeeld, afspraken werden gemaakt.

Ook voor de opbouw, de afwas, het opruimen en de opkuis kon ik telkens op de anderen rekenen. Op die manier een feestje organiseren maakt het dan ook nog eens fijn: iedereen is betrokken en er is een soort van samenhorigheidsgevoel.
Ik hoop dat ik mijn appreciatie voor de hulp duidelijk genoeg heb uitgedrukt.
Ook de complimenten achteraf dat iedereen zich goed geamuseerd heeft, dat maakt het af voor mij! Missie geslaagd!

Welke taken of belevenissen sluit jij af met een voldaan gevoel? Ik hoor het graag!
Wil je weten waar ik nog veel voldoening uit put?  Surf dan zeker verder naar “Wat kan ik voor je doen?”

Vakantieplannen

Vakantieplannen

Leef je van dag tot dag…? Zie je wel wat de dag brengt? Of zijn alle vakantiedagen al volgepland?

Elke vakantieperiode vraag ik aan mijn kinderen wat ze graag doen. Vroeger plande ik niets tot in detail maar maakte ik enkel een lijstje met de opgesomde activiteiten en de klusjes die toch ook eens moesten gebeuren. Ik bekeek dan wel wat de dag bracht.  Als mijn kinderen dan zin hadden in een luilekkerdag (wat bij tieners wel snel het geval is), liet ik me al snel gaan in plaats van ze te motiveren uit die zetel te komen.

Met als gevolg… op het einde van de vakantie hebben we onze dagen wel gevuld gekregen maar niet altijd met de voorgenomen activiteiten. Wat soms leidde tot frustratie – bij mij alleszins. Zeker als bleek dat we die leuke activiteit, die altijd terugkeerde op ons lijstje, nu nog altijd niet gedaan hadden.

Nu…deze vakantieperiode pak ik het anders aan: ik heb al verschillende activiteiten gepland …. met data. Nu heb ik leuke vooruitzichten die zeker doorgaan – ongeacht het weer. Enkel de klusjes die toch ook moeten gebeuren, heb ik nog niet écht gepland. Die zullen voor afwisseling zorgen tussen de verschillende leuke activiteiten.

Door te plannen scoor ik 2 maal:

  1. Ik heb iets om naar uit te kijken.
  2. Ik kan iets schrappen van mijn lijstje waardoor ik voldoening ervaar.

En jij, heb jij ook leuke vooruitzichten voor de vakantie? Werk jij als ondernemer aan de groei van je bedrijf door te plannen? Of ga je dat idee pas uitwerken als je er écht tijd voor hebt? Maak je gebruik van de beschikbare tools om te plannen? Ik hoor het graag.

Het maken van mijn eigen website

Het maken van mijn eigen website…

Ik had dit nog nooit eerder gedaan. Het heeft me dan ook úren gekost. Je zou kunnen zeggen: “Waarom heb je dat niet uitbesteed?” Wel, ik vind het leuk om nieuwe dingen te leren. Om uit te zoeken hoe een programma of tool werkt. Om te kijken wat er verandert als ik dit of dat aanpas. Als ik het ene probleem opgelost had, liep ik weer tegen het volgende aan.
Al doende leert menGelukkig heb ik zo mijn netwerk en facebookgroepen waar ik om raad kan vragen. Zo leerde ik altijd wel iets nieuws. Als een professional deze website bekijkt, zal hij/zij zeker nog fouten vinden. Dat besef ik ten zeerste.

Ik heb dan ook lang getwijfeld of ik hem online zou zetten.  Tot iemand me zei: “Met je perfectionisme gaat hij nooit af zijn.  Als hij 60% naar je zin is, moet je ervoor gaan!”.

En voilà, ik ben ervoor gegaan.  Gaandeweg kan ik nog steeds aanpassingen doen.

Zo zie je maar … al doende, leer je.

Het woord ‘onmiddellijk’

Het woord ‘onmiddellijk’

Bij het schrijven van mijn vorige bericht stootte ik twee keer op het woord ‘onmiddellijk’.
Bij dit woord komen er herinneringen aan de lagere school naar boven waardoor ik nooit meer twijfel met hoeveel d’s en hoeveel l-len je dit schrijft!

Wekelijks werd onze schrijfvaardigheid getest door het afnemen van een dictee.  Hieraan was een beloning verbonden. De leerling die de minste fouten schreef, kreeg op het einde van het schooljaar een verrassing.
Het laatste dictee was spannend: het ging tussen mij en een medeleerling. Ik weet nog wie mijn ‘tegenstander’ was. (Ik noem geen namen omwille van de privacy) Wie zou het halen en de verrassing in de wacht slepen?

Toen kwam het woord ‘onmiddellijk’…..

Ik twijfelde: hoeveel d’s en één of twee l-len? Ik weet niet meer hoe ik het uiteindelijk geschreven heb maar ik schreef het verkeerd.

Ook al is het me altijd bijgebleven: Het was mijn tegenstander gegund.
Hierdoor zal ik het woord onmiddellijk nooit meer foutief schrijven!

Zo zie je maar…. uit fouten kan je leren!

Heb jij nog zo’n herinnering waaruit je lessen hebt getrokken? Laat het me gerust weten.
Wil je weten in welke context ik het woord ‘onmiddellijk’ voorheen gebruikte?
Lees mijn vorige bericht!